خوش آمدید

جستجو

تبلیغات





وزارت ورزش و ..

    سجادی و گودرزی: سرآغاز مسیری جدید برای پیوند دانش و تجربه مدیریت ورزشی

    دکتر سجادی <a href=و گودرزی" src="http://pmvi.ir/wp-content/uploads/2013/11/دکتر-سجادی-و-گودرزی.jpg" width="510" height="255">

    مدت های مدیدی بود که دغدغه بررسی چند تغییر ساختاری مهم و تاریخی در ورزش کشور، ذهنم را مشغول کرده بود. اگرچه امکان ارائه این دیدگاه ها در کلاس های درسی مقطع تحصیلات تکمیلی مدیریت ورزشی وجود داشت، ولی بهتر بود بسیاری از علاقمندان نیز در جریان این نظرات قرار گیرند. البته از یک طرف، طرح برخی از این موارد در زمان وقوع شاید دچار سوء برداشت های شایع در غوغای رسانه ای می شد و از طرف دیگر، آن چنانکه متداول است لازم بود به چنین تحولاتی فرصت داده شود تا سیر تاریخی خود را تا مدتی طی کنند و پس از آن و تا حد ممکن منصفانه مورد داوری و قضات قرار گیرند. نکته مهم این است که ما نیاز داریم با هدف بومی کردن دانش مدیریت ورزشی و با استفاده از تئوری ها و اصول علمی این رشته، مسائل و تحولات ورزشی کشور را تئوریزه کرده یا حداقل در قالب و چارچوب منسجمی برای بررسی های دقیق و علمی دیگر کارشناسان، محققان و دست اندرکاران ارائه نماییم. از این رو سایت وزین پژوهشکده مدیریت ورزشی برای طرح و بررسی مقدماتی این تحولات اساسی انتخاب شد و امید است این موضوعات مورد توجه قرار گیرد. برخی از این تغییرات مهم را می توان به شرح زیر طبقه بندی کرد.

    الف) تغییرات در سطح کلان ورزشی کشور مانند طرح جامع ورزشی کشور(۱۳۸۲) و تشکیل وزارت ورزش و جوانان

    ب) تغییرات در تربیت بدنی وزارت آموزش و پرورش(سند برنامه درسی، جذب ۱۵ هزار معلم تربیت بدنی، تشکیل معاونت تربیت بدنی و سلامت و تغییرات برنامه درسی تربیت بدنی در مقطع ابتدایی)

    ج) تغییر در وضعیت تربیت بدنی آموزش عالی (تشکیل سازمان امور دانشجویان و تغییر وضعیت پژوهشکده تربیت بدنی، اداره کل تربیت بدنی، فدراسیون ملی ورزش های دانشگاهی، تغییر در برنامه های درسی رشته تربیت بدنی و علوم ورزشی)

    د) دیگر تغییرات مهم مانند اجرای طرح آسیا ویژن در فوتبال، شکل گیری انجمن های تخصصی حقوق ورزشی و مدیریت ورزشی، رشد نشریات تخصصی و

    ه) معرفی دو متخصص مدیریت ورزشی برای تصدی وزارت ورزش و جوانان

    به دلیل اینکه موضوع اخیر، بحث روز و جاری ورزش کشور است، تلاش شده است مفروضات این موضوع در پیوند با ادغام سازمان تربیت بدنی و سازمان جوانان و تشکیل وزارت ورزش و جوانان(بند الف) بررسی شود:

    ۱) بحث تشکیل وزارتی به نام وزارت ورزش از هنگامی اوج گرفت که در سال ۱۳۸۳- ۱۳۸۴، بودجه برخی از فدراسیون های ورزشی به ۱۰-۴ برابر افزایش پیدا کرد. این موضوع نمایندگان محترم مجلس را برانگیخت تا بتوانند از طریق طرح تشکیل وزارت، امکان نظارت قانونی خود و پاسخگویی سازمان ورزشی را افزایش دهند. پیگیری مباحث مربوط به این موضوع در مجلس و رسانه ها نشان می دهد که دغدغه اصلی نمایندگان محترم همین موارد بوده است.

    ۲) تا کنون موافقان و مخالفان بسیاری درباره ضرورت تشکیل یا عدم تشکیل وزارت ورزش و جوانان بحث کردند. اما هیچ کدام از آن ها نتوانستند دلایل علمی و اجرایی مستحکمی را ارائه دهند. برخی بر ارتقاء سطح تشکیلاتی ورزش، برخی بر قدرت نظارت مالی و اجرایی و استیضاح یا پاسخگویی وزارتخانه و برخی نیز به کشورهای دارای و بدون وزارت ورزش اشاره می کردند.

    نکته مغفول این بود که در دیگر کشورها وجود سازمان یا وزارتخانه ورزش دلیل موفقیت یا عدم موفقیت آن ها نبود، بلکه عوامل کلان دیگری مانند شرایط اجتماعی، اقتصادی، سیاستگذاری و برنامه محور بودن ورزشی آن کشورها نقش بیشتری داشت. به هر حال ما نیاز داشتیم تا از طریق مطالعات تطبیقی و الگو پردازی بومی به یکی از این گزینه ها رو می آوردیم. به ویژه این که برخی پژوهش ها در کشور نشان می دهد که شرایط بوروکراسی دولتی وزارتخانه های دیگر به گونه ای نیست که بتوان با تشکیل وزارت ورزشی و بوروکراتیک کردن آن محیط و فرآیندهای بسیار متغیر و پویای ورزش را مدیریت کرد.

    ۳) ورزش، پدیده ای پویا و متأثر از سازمان های ورزشی بین المللی است که به ساختارها و یا حداقل فرایندهایی نیاز دارد که بتواند به صورت تخصصی و حرفه ای(بوروکراسی حرفه ای) محیط بین المللی و داخلی را مدیریت کند .از این رو،الحاق سازمان دیگری به سازمان ملی جوانان با اهداف و شرح وظایف فرهنگی و تربیتی ممکن نیست به سود هر دو حوزه ی وزارتخانه باشد.البته ورزش،نهاد و فرآیندی فرهنگی و تربیتی است،اما آنچه درحوزه ی جوانان تعریف شده است،موضوعی کاملاً عمومی و فراوزارتخانه ای است و می تواند جزءوظایف وزارتخانه های دیگری نیز قرارگیرد. اصولاً موضوع جوانان مانند موضوع کار و اشتغال(همان گونه که اخیرا وزیرمحترم کار و اموراجتماعی به درستی اعلام کرده است فقط این وزارتخانه مسئول ایجاد کار و شغل نیست)فرابخشی و به سیاستگذاری منسجم دولتی و حاکمیتی نیازدارد. شایدحتی اگروزارت ورزش وجوانان به گونه ای طراحی می شد (ساختارچند بخشی یا شعبه ای) که مانند دیگروزارتخانه ها دوحوزه یا دو بخش سازمانی مستقل به نام سازمان ورزش وسازمان جوانان داشت ، شاید برخی ازتعارضات ساختاری کاهش می یافت. البته درحال حاضر،درنموداراین وزارت،دو معاونت به حوزه ی جوانان و دو معاونت به حوزه ی ورزش اختصاص یافته است . با وجوداین،چنین تعادل به ظاهرساختاری نمی تواندمانع ازایجاد برخی سوءتفاهم ها درمیزان توجه به امورهریک آنها،برنامه ریزی،تخصیص بودجه و غیره شود.

    ۴) با توجه به بند سوم بروزبرخی از این سوءتفاهم ها درجریان برنامه ریزی وزارتخانه قابل پیش بینی بود،مثلاً رئیس محترم کمسیون اموراجتماعی مجلس درمصاحبه ی تلویزیونی مورخ ۲۶/۷/۹۱اعلام فرمودند که موضوع جوانان دروزارت ورزش وجوانان کم رنگ است.یا اعلام اولیه ی اولویت های پژوهشی سال۱۳۹۲مرکزمطالعات وپژوهش های راهبردی این وزارتخانه نشان می دهد که از۲۲ مورد عنوان پژوهشی اعلام شده،فقط یک موردبه ورزش وآن هم ورزش همگانی اختصاص یافته بود،البته اخیراً این مرکز اولویت های مورد نظر را تفکیک و سهم پژوهشی هردوحوزه را رعایت کرده است.ضمناً ارزیابی نهایی این موضوع به زمان نیازدارد.به هرحال احتمالاً این نوع جهت گیری وقطب بندی در باره مسائل ورزشی یا جوانان شکل خواهد گرفت.

    ۵) ادغام این دوسازمان نشان داد که ساختار و برنامه های وزارتخانه وهمچنین شرایط انتخاب وزیر و رأی اعتماد مجلس نیز تحت تاثیرقرارخواهد گرفت.شرایطی که معرفی وزیرورزش رابه ۴نفررسانید و آشکار ساخت که موضوع ورزش به دلیل حضورموضوع جوانان اهمیت و حساسیت بیشتری مانند دیگروزارتخانه های فرهنگی پیدا کرده است.با این حال، موضوع مهم ترمعرفی دو وزیر از جامعه ی متخصصان دانشگاهی مدیریت ورزشی است که برای اولین باردرتاریخ ورزش کشور بی نظیر است، همکاران محترمی که تجربه ی گرانقدری نیزبه همراه دارند . بدون تردید این نقطه عطف مهم،نه تنها می تواند زمینه ی پیوند دانشگاه و ورزش رافراهم آورد بلکه می تواندمیدان حساسی برای آزمودن مدیران تحصیل کرده و با تجربه ای باشد تا نشان دهند که ورزش کشور به هر دو بال دانش و تجربه نیاز دارد. البته در سال های نه چندان دور، موقعیت هایی کوتاه مدت و در برخی از سطوح سازمان تربیت بدنی سابق و کمیته ملی المپیک ایجاد شد، اما بررسی آن کارنامه نشان داد که به دلایل مختلف آن موقعیت ها نتوانستند اثرگذاری قابل دفاعی در مدیریت ورزش کشور داشته باشند.

    به هر حال استماع نظرات مخالف و موافق وزارت آقای دکتر نصراله سجادی به عنوان اولین وزیر پیشنهادی از جامعه دانشگاهی(در کل سومین وزیرپیشنهادی) نشان داد که همان چالش ساختاری بین دو حوزه ورزش و جوانان وجود داشت و حتی در دفاعیات آقای دکتر سجادی مشهود بود که تا چه انداره موضوع جوانان به ایشان مورد تأکید قرار گرفته بود. به هر حال وزارتخانه ای با دو حوزه ورزش و جوانان، حساسیت فرهنگی و تربیتی خاصی دارد. شاید این احتمال قوت گیر که وجود افراد ورزشی در راس این وزارتخانه بیشتروزارت را در جهت حوزه ورزش سوق دهد و باید هم این نگرانی برای حوزه ورزش نیز وجود داشته باشد اساس و ثقل فعالیت های سازمان تربیت بدنی سابق که اکنون در دو معاونت وزارتخانه تبلور یافته است در عرصه اجتماعی و فرهنگی چه از بعد ملی و چه از بعد بین المللی بسیار برجسته تر بوده است . حوزه ای که بر خلاف حوزه جوانان کاملا ویژه و خاص بوده و قابل الصاق یا الحاق به سایر سازمان ها و وزارتخانه ها نیست .

    معرفی آقای دکتر سجادی را باید یک تغییر نمادین و سمبولیک در نظر گرفت تا دانشگاهیان با تربیت و پرورش چنین نیروهایی در آینده بتوانند در عرصه روابط قدرت- سیاست- ورزش خودنمایی کنند و نشان دهند که متخصصان ورزش این نقطه عطف را به عنوان آغاز مسیری طولانی تلقی می کنند که می تواند سریع طی شود و همین طور هم شد تا اینکه وزیر دوم دانشگاهی نیز از متخصصان مدیریت ورزشی به مجلس محترم معرفی شد. این بار آقای دکتر گودرزی نیز در ادامه حضور شایسته آقای دکتر سجادی می تواند با بررسی نظرات موافقان و مخالفان و دفاعیات ایشان در مجلس به خوبی بر مسائل کلان ورزش و تنگناهای ساختاری تکیه کند. چیزی که به نظر می رسد آقای دکتر سجادی باید بیشتر به آن می پرداخت . اکنون فرصت زیادی برای رایزنی تا یکشنبه آینده نمانده است و تنها باید با تکیه بر مسائل کلان ورزش و تحلیل همه جانبه سیاست های ورزش کشور در دو بخش همگانی و قهرمانی بتوان نمایندگان محترم را اقناع کرد که یک بار هم شده این فرصت را برای دانشگاهیان فراهم کنند . البته چیزی که بیش از همه مدیریت ورزش کشور از آن رنج می برد، عدم توجه به سند چشم انداز ۱۴۰۴ جمهوری اسلامی ایران و تدوین سیاست های متناظر و هماهنگ با این سند برای هر یک از رشته های ورزشی و استان های کشور است. امید است که مدیران دانشگاهی بتوانند حداقل در همین ساختار و طرح سازمانی، فرآیند های پویا و مدونی را طراحی و اجرا کنند، هرچند که به نظر می رسد در کشور ما مدیران می توانند ساختارهای بسیاری را تغییر دهند و بر محیط خود اثرگذار باشند.

    به هرحال اکنون جامعه دانشگاهیان باید با امید و انگیزه های بیشتری ظرفیت های خود را برای سیاست ورزی بشناسندو این مسیر را ادامه دهند.

    منبع خبر: دکتر رحیم رمضانی نژاد


    این مطلب تا کنون 7 بار بازدید شده است.
    منبع
    برچسب ها : ورزش ,ورزشی ,جوانان ,وزارتخانه ,کشور ,تربیت ,تربیت بدنی ,مدیریت ورزشی ,آقای دکتر ,وزارت ورزش ,ورزش کشور ,
    وزارت ورزش و ..

تبلیغات


    محل نمایش تبلیغات شما

پربازدیدترین مطالب

آمار

تبلیغات

محل نمایش تبلیغات شما

تبلیغات

محل نمایش تبلیغات شما

آخرین کلمات جستجو شده